MEDIA & PERS

Interview Ferry Diske in "Groot Rotterdam" — Nummer 2, 2003 · 1e Jaargang · Pagina 40–41

In gesprek met Hans:

Hans van der Sande ontmoet dobbermaker Ferry Diske — Rotterdammer over Rotterdammer.

Hans gaat regelmatig op stap om verhalen op te tekenen van leden en personen die wat te vertellen hebben over de hengelsport. Dit keer een verhaal over een familie uit Rotterdam, die gespecialiseerd is in het maken van dobbers.

De familie Diske

Rotterdam, vrijdag 5 januari 2001. Dan ben ik te gast bij Ferry Diske en zijn vrouw Geertje.

Geertje, de vrouw van Ferry, heeft in 1968 meegewerkt in de thuiswerkplaats. De vader van Ferry had de fabriek al in handen. Ferry staat samen met zijn trouwe vrouw Geertje, al 38 jaar lang aan de dobberij.

Tot voor vijf jaar terug was ook de vader van Ferry actief in het familiebedrijf. Rond 1950 begon het bedrijf. In 1976 neemt Ferry de zaak van zijn ouders over.

Willy Wortel

Ferry Diske staat met grote roem bij de hengelsportzaken bekend om zijn dobbers. Op een zeker moment, ongeveer 7 jaar geleden, loopt hij bij Gerard Karenman tegen het lijf aan — iemand die in Den Haag woont. Beiden raken aan de praat en Ferry komt te weten dat Gerard Ferry wil helpen met het ontwikkelen van de dobberij.

"Bijna iedere witvisser heeft wel een 'Rotterdammer' in zijn viskas. Het merendeel wordt gemaakt door Ferry Diske."

Tekst: Hans van der Sande
Groot Rotterdam, Nummer 2, 2003 · 1e Jaargang · Pagina 40–41

Fulltime Dobbers Bouwen — 68 jaar Diske Dobbers

Het Visblad · April 2018

Exacte cijfers heeft hij niet paraat, maar Ferry vermoet dat er sinds 1950 zo'n 4 miljoen dobbers door hem en zijn vader zijn gemaakt. "Tijdens de hoogtijdagen waren er wel 23.000 dobbers tegelijk in productie", zegt de dobberbouwer. Een knappe prestatie, gezien de tamelijk kleine kelder onder zijn huis waar het bedrijf is gevestigd. "Je moet je voorstellen dat we hier soms met twaalf man aan het werk waren", zegt hij. Al deden ze dat in die tijd wel in ploegendiensten. "In de jaren zestig waren we geregeld van 's ochtends vroeg tot tien uur 's avonds bezig. Mijn vrouw Geertje en ik maakten soms weken van 80 uur. Hard werken dus."

Streven naar perfectie

Ferry laat zijn zelfgebouwde machine zien waarmee hij de houten antennes rond schuurt. "Officieel zijn die al rond volgens mijn leverancier, maar mijn dobbers moeten perfect zijn dus ik wil ze écht rond hebben." Zodra de vorm klaar is, komt er een witte grondlaag op. Daarna wordt iedere kleur met een al even simpele als inventieve constructie aangebracht. Tot slot schildert Ferry of Geertje met een kwastje de zwarte streepjes en gaat er een vernislaag op.

Persoonlijk bezorgd

In 68 jaar dobbers maken is er een hoop veranderd in de hengelsport. Ferry maakte het allemaal van dichtbij mee — hij levert zijn creaties namelijk nog steeds persoonlijk af bij hengelsportzaken. "Mijn vader deed dat al. Eerst met de trein, later met de brommer en nog veel later met onze eerste auto. Dat ben ik blijven doen. Om goed contact te houden met de winkelier en op de hoogte te blijven van alle ontwikkelingen." Zijn dobbers werden in al die jaren aangepast aan de wensen van de klant. "Kleur, formaat en vorm; alles is op maat te maken." Al gelooft hij zelf niet zo in al die vormpjes en kleuren. "Mijn stelregel is: vis zo licht als mogelijk. De vis heeft er volgens mij geen oog voor."

Dobbers hebben weleens de neiging om te breken — al geeft Ferry levenslange garantie. "Mits je ze goed opbergt uiteraard. Gebruik daarom altijd een stevige koker voor je dobbers."

De 'Wonderpen'

De Rotterdammer zag veel visserijen komen, en sommige disciplines ook weer gaan. "Voor mij blijft het vissen met een dobber toch de meest pure vorm van sportvissen." Ook maakte hij de nodige hypes mee. "In 1963 bijvoorbeeld. Toen hebben we een jaar lang alleen de zogeheten 'wonderpen' gemaakt. Dat model stond in een hengelsportblad en iedereen wilde alleen nog maar die dobber hebben. Het idee was dat de lange, slanke dobber van 24 centimeter heel mooi omhoog kwam bij een aanbeet." De wonderpen werd zelfs in het buitenland een hit. "We zijn destijds benaderd door een Franse firma. Die wilde dat we in Frankrijk kwamen wonen en alleen maar dat type dobbers gingen maken. Ongelooflijk toch", lacht hij.

Geen pensioen

"Sportvissers kunnen tegenwoordig kiezen uit veel verschillende visserijen. Er worden daardoor minder dobbers verkocht. Van vroeger kan ik me nog herinneren dat direct na de gesloten tijd bij elke hengelsportzaak een eindeloos lange rij stond. Inmiddels bestaat het grootste deel van al die zaken niet eens meer." Er wordt daarom altijd met veel verbazing gereageerd als Ferry vertelt dat hij al zijn hele werkzame leven dobbers maakt. "Hoewel ik dat niet zeker weet, ben ik volgens mij de enige die dit werk fulltime doet." En ondanks dat hij al bijna tien jaar geleden de pensioengerechtigde leeftijd bereikte, denkt Ferry niet aan stoppen. "Ik blijf dobbers maken totdat ik niet meer kan. Dat is mijn lust en mijn leven."

↓ Download origineel artikel (PDF)

Het Visblad · April 2018 · Pagina 44–46